Umundurowanie
W grupie kładziemy duży nacisk na wygląd poszczególnych postaci, a co za tym idzie, odpowiedni dobór elementów umundurowania i wyposażenia. Nasze motto to stuprocentowy realizm. Wstępując do grupy należy być przygotowanym na koszty, zwiazane ze skompletowaniem zestawów umundurowania i wyposażenia, umożliwiających odtwarzanie działań 101st Airborne.
Dopuszczamy zarówno oryginalne elementy, jak i dobrej jakości kopie.
Zapraszamy do odwiedzenia kategorii LINKI (TEMATYKA MILITARNA oraz GDZIE KUPIĆ MILITARIA). Znajdziecie tam odnośniki do najpopularniejszych sklepów militarnych i innych ciekawych źródeł, z których warto skorzystać przy zakupie niżej wymienionych przedmiotów. Jako grupa służymy pomocą i radą każdemu, chcącemu nabyć militaria amerykańskie.
Mundur M-1943
sylwetka Market Garden, Holandia
Prace nad nowym wzorem umundurowania (M-1943) zostały rozpoczęte w 1942 roku. Miał on zastąpić małosolidne kurtki M-1941. W tym czasie każdy rodzaj wojsk posiadał swój własny rodzaj noszonego umundurowania. W 1941 roku piechota nosiła wełniane koszule i spodnie w okresie zimowym oraz ich bawełniane odpowiedniki latem wraz z kurtkami M-1938 lub M-1941 oraz skórzane buty za kostkę. Oddziały pancerne wciąż nosiły wełniane bryczesy oraz, w pewnych przypadkach wysokie, sznurowane buty. Spadochroniarze z kolei skazani byli na problermy związane z kombinezonami HBT oraz nie posiadali odpowiedniego obuwia.
Najbardziej rozpoznawalną częścią nowego umundurowania stała się kurtka. Dłuższa od wzoru M-1941, sięgała aż do ud. Wykonana została z satyny bawełnianej. Zaprojektowano również zapinaną na guziki wkładkę, którą można było nosić zarówno pod kurtką jak i bez niej. Dodatkowo posiadała jeszcze ściągacz w pasie oraz 4 kieszenie - po dwie na wysokości klatki piersiowej oraz na wysokości pasa.
Spodnie zostały wykonane z tego samego materiału co kurtka. Posiadały ściągacze w pasie i na nogawkach (taśmy zapinane na guziki). Wersja dla wojsk powietrzno-desantowych posiadała modyfikację w postaci doszytych kieszeni oraz taśm udowych. Podobnie jak w przypadku kurtki, spodnie również posiadały wkładkę. Nie zyskała jednak uznania żołnierzy i została wyparta przez wysłużone już spodnie wełniane.
Ponadto spadochroniarze nie chcieli nosić nowych butów z opinaczem - pozostawali wierni swoim Jump Boots, które w końcu były ich znakiem rozpoznawczym. Dlatego też obcinali opinacze i zakładali na stare buty po czym zostawiali je na pokładach samolotów.
Nowe umundurowanie przeszło swój chrzest bojowy w 1944 roku pod Anzio, wydane zostały 3 Dywizji Piechoty. Zebrało bardzo dobre opinie jednakże jego dystrybucja dla jednostek frontowych była bardzo powolna. Pierwszymi oddziałami, które w pełni zostały umundurowane w nowe sorty były jednostki powietrznodesantowe biorące udział w operacji Market Garden. Do końca wojny wzór M-1943 sukcesywnie wypierał starsze sorty mundurowe we wszystkich siłach zbrojnych.







